| |
Review #2
Phriz-B gooit het geheel over een andere nostalgische boeg; die
van ouderwetse acid rave breakbeat uit een klassieke Amiga 500.
Dit kan als gedateerd beschouwd worden, maar we spreken hier van
produktiejaar 1992-1993. Midden in de gouden analoge tijd dus.
Tegenwoordig is Phriz-B beter bekend als de ambientartiest The
Last Sound en verrast hij met deze terugblik vriend en vijand.
Er is geen illusie van een concept, een richting of een achterliggende
gedachte behalve die van een tiener experimenterend met elektronische
dansmuziek. Er zijn enkele tenenkrommende tracks, maar ook een
aantal vernuftige krakertjes die met enige fantasie een acidrevivalfeestje
geslaagd kunnen maken. Smiley faces worden afgestoft, de housebroeken
van zolder gehaald en een flinke dosis levensvreugde in ninetees
stijl steekt haar kop op. Op het einde schiet er zelfs een solide
computerspel soundtrack langs, en dat lang voor het een trend
werd onder de bit-nerds van vandaag. De mannen van Go Away Recordings
mogen best het verleden blijven oprakelen, ter verdediging van
de nostalgicus zodat wij ons traantje stiekem weg kunnen pinken.
|
|
